نامه‌های زیبای دست‌نویس

همیشه بهانه‌ها از شرایط و تقدیر و چشم شور مردم، راحت‌ترین و افتضاح‌ترین دلیل ما تنبل‌‌ها برای نرسیدن هست.

انتخاب با من بود که تا لنگ ظهر روز تعطیل بخوابم و از بوی گوگرد تیز بر همسایه‌ها رنج ببرم یا اینکه صبح زود از خونه بزنم بیرون به دل طبیعت و از بوی گل و بلبل و مسیر رسیدن به قله لذت ببرم.

بهانه‌ها مثل چسبی روی زخممو پنهان میکنند اما خودم میدونم که با این چیزا حال درونم خوب نمیشه و فقط دارم خودمو گول میزنم و پیر میشم..

"قدیم آداملار اوشاغلاری آل لاداردی هیندی اوشاخلار آدملاری"

یعنی قدیما آدم بزرگا بچه‌ها رو گول میزدن اما حالا بچه‌ها آدم بزرگارو..

چه تلخ و روشن میگفت: بزن بزار کنار وگرنه تسکهایی که عقب می‌اُفتد، آدمی را فرسوده می‌کند..